Zondag 1 doet aan klantenbinding

Zondagmiddag. Het moment waar we de hele week naartoe werken. Niet alleen wij. Ook de tegenstander en natuurlijk de scheidsrechter. Denk je eens in. Een dag zoals gisteren. Graadje of 6. Een matig windje. Uit het noorden. De weersvoorspelling zegt in de loop van de middag regen. Weinig motiverend zeg maar. Als hij wakker wordt en de gordijnen opent is het nog best aardig weer. Hij voelt wat aan z’n enkel. Een paar weken geleden is ie er doorheen gegaan. Hij heeft even gas terug genomen in z’n doordeweekse trainingen om vooral de wedstrijden niet te hoeven missen. Want ja, hij is een liefhebber. Al beginnen de jaren ook bij hem inmiddels te tellen. Na de wedstrijd van zaterdag, die hij floot, is het de volgende ochtend toch ff doorbijten.
Hij zet zich aan een stevig ontbijt. Kijkt met een schuin oog naar de onzin pratende oud topspelers die hun mening geven keurig in pak op TV. Dan pakt ie z’n tas. Checkt even de kleurstelling van tenues van de teams die hij vanmiddag moet fluiten en besluit een fel fluoriserend geel scheidsrechtershirt in te pakken. Het geeft hem de uitstraling die nodig is om als scheidsrechter van nature de autoriteit te krijgen die je nodig heeft. Hij kamt z’n haar nog even en loopt rustig naar de bushalte aan de Jaagweg. Op tijd. Want ja, openbaar vervoer is niet meer wat het geweest is. Hij neemt de bus naar Amsterdam. De grote stad. Z’n geboortegrond. Het is als een uitje. De rolkoffer volgt gedwee. Aangekomen bij WV-HEDW tref ik hem.
Ik krijg een ferme handdruk. Bert Wienholds is de naam. Type ruwe bolster, blanke pit. Als speler hard, mondig en van de mouwen opstropen. Kent de klappen van de zweep. Hij lust wel een tosti en een cappuccino. Dan gaat ie zich voorbereiden. Relaxed en gedegen. Als scheidsrechter onopvallend. Duidelijk een liefhebber. Onmisbaar op de velden. Gedecideerd en steeds een goed oog op de situatie hebbend. Ik heb ervan genoten. En van het niet goed kunnen aanzetten heb ik tijdens de wedstrijd niets van gemerkt. Je stond er. En leidde de wedstrijd alsof je er niet was. Een mooier compliment kan je als scheidsrechter volgens mij niet krijgen.
De tegenstander was FC Aalsmeer. De naam “Aalsmeer” is een verbastering van, ja echt heel simpel: palingmeer. Het gebied kenmerkte zich heel vroeger door grote poelen en de visserij op vooral paling laat zich hierdoor raden. Het eerste noemen van de naam Aalsmeer is helemaal terug te voeren naar het jaar 1133. In 1816 werd het wapen van Aalsmeer vastgesteld. Het is de afbeelding van een (Hollandse) leeuw met een paling in zijn voorpoten. De spreuk bij het wapen is Retine quod habes ofwel behoud wat je hebt.
Interessant heden ten dagen met oog op de uitslag van de verkiezingen. Zal het conservatieve van deze spreuk ook nu nog gelden in Aalsmeer? Jazeker. De verkiezingsuitslag voor Aalsmeer is nog iets conservatiever dan de landelijke uitslag, bij ook een hogere opkomst. De PVV, VVD en NSC scoren samen 62% van de stemmen terwijl het landelijk 52% bedraagt. De aardbei werd overigens het symbool voor de vlag van Aalsmeer. En verklaard ook de kleurstelling van de tenues van onze tegenstander: rood, groen, zwart (vrucht, blad, aarde). Dit pas nadat door drooglegging van de poelen er van visserij naar landbouw werd overgeschakeld. En specifiek in de 19e eeuw naar aardbeien.
Dan nog maar wat over voetbal. FC Aalsmeer is gedeeld laatste in het klassement met 1 punt uit 7 wedstrijden. Ze score gemiddeld er ff meer dan 1 en krijgen er bijna 4 tegen per wedstrijd. Dat ene punt haalde ze afgelopen weekend tegen de nummer 5 door 2-2 te spelen na een achterstand bij rust. Twee weken terug verloor FC Aalsmeer ongelukkig in de laatste seconden met 3-2 uit bij KDO. Dit nadat na rust er een 2-0 achterstand teniet werd gedaan. Ze scoren nu dus niet alleen al twee wedstrijden meer doelpunten. Er is doorzettingsvermogen. En er is nu ook resultaat. Een opgaande lijn noemen we dat.
En dan mogen wij in het strijdperk treden tegen FC Aalsmeer. We zijn dus gewaarschuwd. Meer dan. Toch, heren? Want een gewaarschuwd mens telt niet voor niks voor twee. Dus laat. Ja, laat dat wat je juist niet moet doen om zondag uitgerust, topfit en uitermate scherp te zijn. Om als team in een mooie pot voetbal jezelf te belonen met drie punten. En dit kwam allemaal bij elkaar. Gisteren 14:30u. Scheidsrechter Wienholds fluit de wedstrijd ingang. Al snel is duidelijk dat onze kleine aimabele spelmaker niet alles heeft gelaten om er te staan. Hij was op een andere missie.
Hij behoort tot de groep binnen de selectie die niet in een rela(tie) zitten. Jongens dus die nog veel drang hebben. Dat zagen we donderdag op de training. Ze schoten uit hun slof in de afsluitende partij. Ze wonnen 5-2 van de rela’s. Er is dus duidelijk scoringsdrang. Een drang waar je wel iemand bereid moet vinden om die scoringsdrang op te kunnen botvieren. Dat klinkt niet heel aardig maar u begrijpt wat ik bedoel. De fysieke, bijna dierlijke ontlading kan de rust brengen die nodig is voor de zondagse wedstrijd. Bijna was het zover. Bijna. Ja, bijna want de weg ernaartoe was iets lang en zwaar geweest. De gedachte aan een noodstop van een taxichauffeur om de boel een beetje netjes te houden geeft u het beeld. En dat zagen we terug.
Gelukkig waren de andere tien wel vlijmscherp. En was het hierdoor bij vlagen best redelijk. De coaching vooraf door trainert Joram zag je terugkomen in het spel. Er werden vuile meters gemaakt. Onzelfzuchtig. Gaten getrokken. En de bal ging onvermoeibaar van voet tot voet. Op tempo. Driehoekjes. Dieptepasses. Wegdraaien. In dribbelen. Ach wat werden we verwend in de eerste helft. Zelfs ik als ouwe zeur zat te genieten. Want Diego pakte ook het niveau weer op na een wat minder begin. We scoorde er lustig op los. De een nog mooier dan de ander. We liepen tot de rust uit naar 5-0. De doelpunten waren prachtig. Allemaal. Ach kijk even op YouTube en u vindt onder het account WV-HEDW de wedstrijd terug. We scoorden in de 11e, 19e, 22e 28e, 42e en 73' minuut. Aalsmeer deed in de 84e minuut wat terug. Een samenvatting ziet u hieronder.
De tweede helft was dus een formaliteit geworden. De mindset anders. De tegenstander had wat tactische omzettingen gedaan en wij hadden al wat wissels ingepast. Allemaal logisch dat het wat minder werd hierdoor. Toch vielen er nog twee doelpunten, een voor FC Aalsmeer. Jammer maar helaas. En ook wij scoorden er nog een. Eindstand dus 6-1. Prima overwinning. En ook omdat Midas Ploem Kempkes z’n entree in het team maakte. Terug op het oude nest na een paar jaar elders te hebben gespeeld. Eindelijk verlost van een hinderlijke blessure maakte hij z’n eerste minuten. Dat smaakt naar meer.
Volgende week zondag spelen we onze laatste wedstrijd voor de winterstop. We reizen naar Culemborg alwaar SMVC FairPlay onze opponent zal zijn. Het zal een soort van finale zijn tussen de nummers 3 en 4 van de ranglijst. Wie wint houdt aansluiting met de kop? Kortom, u bent van harte welkom om de reis naar Culemborg te aanvaarden om ons te ondersteunen. De aanvang is 14:45u.
Team : Mick van de Wijgerd, Roan Rijkers, Adrian Hensel, Tobin Melis, Mouaad Boudinar, Roan Mulder, Max Swart, Tom van Riessen, Jannes Broekman, Diego van de Bunt Huigen, Jermaine Verwey. Wissels : Jan van Straaten, Kees Mirande, Midas Ploem Kempkes, Lukas Noppert, Jules Vermeulen.
#Vastberaden #VolleBak #WVzon1 #JustDoIt #BlueSteel#VoetbalomvanteHouden #OneTeamOneDream

Onno Swart

Op Voetbal in Aalsmeer: Positie Aalsmeer na zevende nederlaag blijft problematisch