WVzon1 wint ondanks bezoek aan de kelder van de ondergrens

We speelden onze laatste poulewedstrijd in de beker. Uit in Amersfoort bij en tegen HVC. We wonnen 1-2. Met hangen en wurgen. Tegen een veredeld camping-elftal. We zochten de ondergrens. Vonden hem. En gingen vervolgens zeer succesvol op zoek naar de kelder van onze capaciteiten. Echt waar. Zelfs nu ik op zondag dit schrijf en terugdenk doen m’n ogen weer pijn. Wat was het slecht. Dat je dan wint is pure winst.
Waren er geen lichtpuntjes dan? Jazeker wel. De aansluiting van drie jonge gasten van de onder 23 bijvoorbeeld. Want ja, de keuze was niet ruim voor de trainert. Blessures en andere activiteiten dan voetbal maakte de basis smal. Zo hadden we een jonge hongerige bank.
En dan in het kort het wedstrijdverloop. Op slag van rust 0-1 door Yasin Koprulu op aangeven van Jesse Coffeng. Rust. In de 65’ de langverwachte 1-1. Net toen het zonnetje weer scheen. Om in de 73’ via een prettig ingeschoten vrije trap 1-2 te maken. De schutter: Yasin Koprulu. Man of the Match!
Ter afsluiting van dit verslag nog een enkele conclusie cq. opmerking van een knorrige oude zeur: in wezen speelden we als een kampioen. Met geluk in de achterzak. Doe je dit een heel seizoen dan kan je zo maar kampioen worden? Om de kans daarop te vergroten is het volgende misschien goed om te onthouden: wees coachbaar. Accepteer. Luister. Voer uit wat er wordt gevraagd. Met bal maar ook vooral zonder. Het is een teamsport. Geen praatgroep. Zet em op. Slechter dan dit kon bijna niet.
We zitten in de pot voor de loting. WV-WV is mogelijk. Laat die mogelijkheid zo lang als mogelijk voortduren!
Team : Paul Diouf, Lukas Noppert, Freek van der Heide, Tobin Melis, Nick Jairam, Tycho de Vries, Ashraf Azzouz, Lukas, Max Swart, Gijs Oostermeijer, Jesse Coffeng, Yasin Koprulu, Boet Spek, Adam Maresz, Cian Doyle & Jules Vermeulen.
Staf : Joram Melis, Yassir Boudazdaz, Onno Swart, Raymond Lion & Jos de Vries

Onno Swart