WV Meiden nemen Hattem Trophy mee naar Amsterdam

Na een bloedstollende strafschoppen serie in de finale en na twee dagen strijden hebben de meiden van MO15-1 de Hattem Trophy veroverd. Samen gevierd met de MO17-1 was dit een prachtige ontknoping van het grote internationale toernooi in de Veluwse bossen. En misschien nog wel mooier dan de prijs: samen met meer dan 700 voetballers en voetbalsters uit Europa samen op een kamp. Het werd een geweldige ervaring.
De reis begon op Hemelvaartsdag met enige schrik toen bleek dat onze bus nog in Pijnacker bleek te staan. Na druk gebel van onder andere onze clubvoorzitter verscheen er toch één richting het Summercamp in Heino. Aangekomen was het inkwartieren in een vrij basaal (ahum) ingericht huisje met 32 stapelbedden. Passen en meten, de ramen konden gelukkig wel open.
De MO17-1 meiden begonnen meteen een spontaan zomeravondpotje op het grote middenterrein van het kamp tegen een mix van Deense en Duitse boys die zeer gemotiveerd van de mat werden gespeeld. Angstige momenten voor de trainer, bleef iedereen heel? En was alle energie hiermee al verbrand? De disco was nog niet eens gevonden.
De volgende vroege ochtend begon inderdaad wat slaperig met een kleine misstap tegen het felle Roskilde uit Denemarken. Er volgde een goed herstel tegen het lokale SEH en werd er een mooi duel met de rivalen van IJburg uitgevochten met onder andere fantastische reddingen van nieuwe keepster Morjenshya, die daarbij helaas haar knie blesseerde. Het fysiek sterke Deense Greve Fodbold met indrukwekkende Viking vlechten werd met een aantal slimme vrije ballen verslagen. De volgende dag bleken de nachten best kort geweest en was een al lang niet gemaaid veld niet onze favoriet om op te voetballen. Het gras lag wel lekker en het zonnetje was weldadig. De balans was uiteindelijk in evenwicht, één gelijk spel en twee verlies-, en winstpartijen.
De MO15-1 speelde al snel mee voor de hoofdprijs. Met relatief gemakkelijke eerste overwinning stond vervolgens FC Eindhoven op het schema. Ondanks de bekende naam werd dit een hele duidelijke tweede overwinning met 0-5. De intenties van Lisa en haar meiden waren duidelijk. Ook Duisberg werd aan de kant gezet. Wat volgde was een intense wedstrijd tegen medekoploper SC Westfalia Kinderhaus. Hoewel WV-HEDW de betere ploeg was en gedisciplineerd speelde was het de snelle spits van Westfalia die één keer wist door te breken en Teuntje kansloos liet. WV was gewaarschuwd en getergd. Dat merkte vooral het Franse Comines dat met 9-0 werd overrompeld (dat als 8-0 werd genoteerd tot grote verontwaardiging van Suze die vergeefs verhaal ging halen). Gelukkig bleek later het doelsaldo niet meer te tellen. De nummers 1 en 2 gingen een finale gingen spelen waarin een winnaar moest komen. Eerder resultaat verviel daarmee. Westfalia Kinderhaus – WVHEDW werd een typische strijd tussen een hardwerkende Duitse ploeg met een luidkeelse coach en een Amsterdamse technische slimme en goed spelende ploeg met Lisa “koekoek” als inspirator. Mooie reddingen van Teuntje en verdedigers hielden WV op een gelijkspel. De strafschoppenserie was natuurlijk superspannend. Westfalia schoot uiteindelijk drie keer mis waardoor WV zich kampioen kon tronen.
Wat was het een superervaring om zo met elkaar zo op stap te zijn, het clubblauw uit te dragen, elkaar te steunen en beter te maken. Dat hebben we gedaan. Supertrots zijn we op de meiden! Waar gaan we volgend jaar naartoe?

Rolf Schreuder