Worstelen. Wankelen. Winnen.

Ilpendam thuis. Laatste tegen de koploper. Op papier zo’n middag waarop je gewoon je werk moet doen. De tegenstander kapot spelen. Je kansen afmaken. Scherp zijn op een counter. Klaar. In werkelijkheid werd het er eentje van trekken, duwen en blijven geloven. Maar onderaan de streep stond gewoon weer wat er moest staan: 2-1. +3 dus. En hopen dat op de andere velden de uitslagen gunstig zijn.
We begonnen zoals het hoort. Hoog tempo. Veel balbezit. Druk naar voren. Binnen een paar minuten diende de eerste kopkans zich al aan. Ook daarna kwamen we een paar keer goed door. We hadden de wedstrijd vast. Alleen nog niet op het scorebord. Ilpendam stond laag, dicht op elkaar en maakte het bewust smerig klein. Daar hadden we het lastig mee, zonder echt in de problemen te komen.
De 1-0 viel alsnog. In de 27”. Een slippertje van Ilpendam in het centrale verdedigingsblok. Max Swart pikt de bal op rand zestien. De verdediger kon niet anders dan een overtreding maken om de doortocht te voorkomen. Strafschop. Ashraf Azzouz achter de bal. Koelbloedig maakt hij 1-0. We vergaten daarna door te drukken. En dan laat je een ploeg leven. Dat is vragen om gedoe. Er begonnen kansjes te komen voor Ilpendam.

Zoals in de 36”. Vrije trap randje zestien. Net ff rechts van het midden. Keeper Jules Vermeulen bouwt een muurtje. Een stevige. 6 man nemen erin plaats. Het is alle hens aan dek want de topscorer van de competitie staat achter de bal. Hij raakt de bal vol en pegelt hem richting de linker bovenhoek. Maar Jules is scherp en ranselt de bal uit de goal.
Meteen na rust wordt het 1-1. De kantine stond nog vol. Wij hebben de aftrap. Besluiten een risicovolle variant te spelen. Die mislukt. Gevolg is dat we redelijk uit positie staan. We krijgen een counter om onze oren. Dan zie je dat voetbal een spel van fouten is. En dat we een bijnaam als Lieverdjes verdienen. Wij maken geen overtredingen om een aanvalsopzet te onderbreken. En zo komt de 1-1 op het scorebord. Dan kantelt zo’n wedstrijd ineens.
Niet omdat de tegenstander ineens beter is, maar omdat we slordiger werden. De afstanden werden groter. In balbezit te gehaast, zonder bal soms net te laat. Ilpendam kreeg er geloof in en wij hielpen daar iets te veel aan mee. Met nog een kwartier te gaan, kwamen we zelfs goed weg toen de mogelijke 1-2 hoog over ging. Dat was zo’n moment waarop je weet: nu moet het anders.
Alsof dat nog niet genoeg was, viel Max Swart ook nog uit met een hamstringblessure. Pijnlijk moment. Maar juist dan zie je waar een ploeg van gemaakt is. Dan gaat het niet meer over goed voetbal. Dan gaat het over ruggengraat. Over blijven gaan. Over niet janken, maar de schouders eronder. Dat deden we met good old Jannes Broekman in de spits en debutant Sven Koene van Zon2.
Eerst was daar nog een harde uithaal van Lukas Noppert die rakelings langs ging. En even later viel hij alsnog. Yasin Köprülü maakt als invaller de late 2-1. In de 88”. Zwaar bevochten. Opluchting op en langs het veld. En heel eerlijk, het voelde misschien nog wel beter dan een makkelijke middag. Nee, het was niet mooi. Nee, het was niet soepel. Maar het was wel echt.
Zo’n wedstrijd waarin je ziet dat niet alles vanzelf gaat. Maar dat je hem toch over de streep trekt. En dat precies is, in deze fase van het seizoen, goud waard. En dat bleek maar weer. Nummer 2 Saenden kan het in eigen huis niet bolwerken tegen Hercules Zaandam en verliezen 2-3. En zo komen we op +10 punten van de nieuwe nummer 2 Swift die wel gedecideerd wonnen. Met nog 4 potjes voor de boeg. En een beetje rekenwonder weet wat dat betekent.
Precies. Komende zondag kunnen we de officieel titel veilig stellen. In potje 21 van de 24. Uit op het Perenpad in Amsterdam Noord tegen De Meteoor. Op de zondag voor Koningsdag. Dus de volgende dag zijn we vrij. En vieren we sowieso feest. En kunnen we uitslapen na een hopelijk lange nacht waarin we kunnen vieren dat we de zeer verdiende titel hebben veroverd. Want de klinkende statistieken liegen niet.
Dus als we onszelf de baas kunnen blijven komende zondag. Want ja, onze grootste tegenstander dat zijn we zelf. En we zijn in staat met een hoge intensiteit, lekker fel in een hoog tempo de bal rond te laten gaan. Dus ons spel te spelen zoals wij dat kunnen. En we ook nog eens de vele vuile meters blijven maken.
Dan is de beloning groots en omvangrijk. Want dan kronen we onszelf tot de kampioen in de WEST1 3e klasse B. En wissen we de smet uit van de onnodige degradatie van het vorige seizoen. En daar kunnen we uw hulp goed voor gebruiken. Want spelen voor publiek motiveert de mannen enorm. Showponys als ze zijn. Onder uw toejuichingen gaan ze nog makkelijker over het veld. Komen ze in de flow die nodig is.
Want tegenstander De Meteoor is geen kattenpis. Ze zijn de nummer 5 in de stand. Wonnen hun laatste 3 wedstrijden. Zitten dus in een goede fase. Dus zeg alles af. Kom naar Noord Gestoord. Pak de fiets en trotseer de Schellingwouderbrug. Of neem de pont en zet dan wel even tijdens de overtocht “De Pont naar Noord” van Jeroen Zijlstra op. Maar we hebben u nodig. Om de ambiance onvergetelijk te maken. Om samen de titel te vieren. Om samen te proosten op een geweldig seizoen. Dan gaat Zondag 1 komende zondag op voor de titel.
Team : Vermeulen, Noppert, Heide ©, Melis, Jairam, Riessen, Coffeng, Boudinar, Swart, Oostermeijer, Azzouz, Mulder, Koene (zon2), Bunt Huigen, Köprülü, Broekman (zon2), Eldonk, Diouf, Melis, Boudazdaz, Vries, Vries, TOPPER Lion & ondergetekende

Onno Swart

Foto's: Joost Rietdijk

Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW worstelt, maar pakt alsnog late winst tegen Ilpendam. Titelrace lijkt beslist

Video-samenvatting (Let's Play)

Video-samenvatting Mr Melis: