Willem Hogenkamp (‘de bloemenman’) neemt afscheid als clubscheids

(na 25 jaar voor WV gefloten te hebben)

Dankwoord van voorzitter Ronald Nijsen:

We schrijven mei 1997. De Zaterdag-1 kan een onstuimige opmars vanuit de krochten van het Amsterdamse voetbal bekronen met promotie naar de 2e klasse KNVB. Door kampioen te worden in de thuiswedstrijd tegen OSDO uit Ouderkerk. In een avondwedstrijd. Iedereen en alles was er klaar voor. Behalve de door de KNVB aangestelde scheids: die kwam namelijk niet opdagen. Wat te doen? Nu had de toenmalige voorzitter Sander Post voor alles een oplossing. Hij stapte op een geleende fiets, kwam een kwartier later terug. “Geregeld Nijs, de bloemenman komt er zo aan”. Natuurlijk wist Sander dat Willem in zijn jonge jaren hoog gefloten had en dat-ie als clubscheids bij Sporting Amsterdam actief was.

And the rest is history. Willem floot de wedstrijd strak en correct en bewees erg goede ogen te hebben: het laatste half uur was het stikdonder, de wedstrijd was toch een tikkie te laat begonnen. WV won met 1-0 (doelpunt Frank de Lange), begin van een mooi verblijf in de hogere regionen van het zaterdagvoetbal. En voor Willem het begin van een geweldige, 25-jarige carrière als club-scheids bij WV. Dat kunnen zo maar ruim 2000 wedstrijden geweest zijn. En dat waren vaak niet de gemakkelijkste: Willem werd altijd aangesteld voor zogenaamde risicowedstrijden. Die hij vrijwel zonder uitzondering tot een goed einde bracht. In zijn bekende strakke maar rechtvaardige stijl. Willem was de baas op het veld waarbij ook zijn outfit vaak een ervaren indruk maakte.

Maar aan alles komt een eind. Na circa 40 jaar clubscheids geweest te zijn (incl. de pre-WV tijd) vond Willem het helaas mooi geweest. Helaas maar ook zeer begrijpelijk. En je zou het niet zeggen als je hem nog als een hinde over het veld ziet rennen: Willem is ook al weer 72! In aanwezigheid van zijn vrouw en dochter (Priscilla, zeer gewaardeerde medewerkster achter de bar) nam Willem afgelopen zaterdag afscheid. Klein zoals hij het zelf wilde. En, nee geen bloemetje na afloop, dat zou water naar de zee dragen geweest zijn. Maar wel met warme woorden van de voorzitter (althans dat hoop ik) en zo’n uniek WV-horloge.

Willem: namens bestuur maar zeker ook namens al die WV’ers (wie niet?) die je gefloten hebt, onwijs bedankt. We zullen je missen in het veld. Gelukkig niet langs de lijn want je blijft WV’er. En je bent natuurlijk altijd welkom in en om de Voorzet en de kantine. Aanvoerders: zoals al gecommuniceerd in de aanvoerders-apps, dit dus helaas slecht nieuws: Willem als ‘uitzendkracht’ is niet meer beschikbaar. Dat betekent niet dat-ie helemaal nooit meer fluit. Als bijv. onze Onder-23 geen officiële scheids heeft dan kun je hem nog wel eens in het veld zien. Maar dat is dan geen begin van een algemene comeback.

Toch Willem? Grote dank!!!

Ronald