Verliezen van jezelf kan dat?

Soms lopen dingen anders. Je ziet het overal in de sport. Dan ontstaat er wrijving. Er ontstaan irritaties. Je verliest je focus. En voor je het weet heb je als team het niet meer in de hand. De wedstrijd van de Zondag 1 tegen Kismet zal zo de boeken in gaan. Was het onderschatting? Was het mentaal of het gebrek aan echte wil om te winnen?
Zoals geschreven op Twitter was het wedstrijdbeeld eenzijdig. WV mocht de bal. Kismet hield tegen. Als je dan zonder echte overtuiging gaat rondspelen. In een laag tempo. Onzuiver. Spelverplaatsingen niet doet. Maar wel lekker veel balbezit. Dan wordt het breien en voor het publiek niet om aan te zien. Kismet vond het prima. Die irriteerde. Begonnen direct tijd te rekken. Wat bij WV tot irritatie leidde. Kortom alle ingrediënten aanwezig om de deksel op de neus te krijgen.
Niet ieder team heeft een positieve spelopvatting. Niet iedereen heeft ook zoveel goede voetballers als WV dit seizoen. Maar met fysiek, techniek en tactiek redt je het niet alleen. Ook mentaal moet het goed zitten. En knokken willen voor een goed resultaat. Ik had het al verklapt maar de deksel op de neus kwam er. Uit die ene kans. Gegund door miscommunicatie en hierdoor halfbakken ingrijpen achterin ontstaat de enige kans voor Kismet in de 1e helft. En zoals dat gaat dan zit ie er ook meteen in. Volledig tegen de optische verhouding is het 0-1.
Door de achterstand schudt WV wakker. Het tempo lijkt omhoog te gaan. Kansen gecreëerd maar geschoten werd er bijna nooit. Soms moet je gewoon schieten? Anders scoor je nooit. Dan raakt de keeper van Kismet geblesseerd. Een staaltje ultiem tijdrekken volgt. Hij kan echt niet meer lopen maar blijft z’n doel bewaken met om de paar minuten een blessurebehandeling. Uiterst irritant. Maar ja de scheidsrechter bepaalt. Gelukkig leidt dit wel tot de 1-1. Jesse geeft voor. Tom staat vogelvrij en kan de bal makkelijk afronden. De keeper was immers gedegradeerd tot een houten Klaas. Rust.
De 2e helft was een kopie van de 1e. WV de bal. Kismet parkeert de bus met de kont in eigen zestien. Met een vervanger voor de keeper verwacht je dat WV hem eens gaat testen. Hij oogde niet als een betrouwbare sluitpost. Helaas valt het allemaal niet op z’n plek vandaag. Al speelt Lukas Noppert eigenlijk gewoon goed. Te veel gaven er niet thuis. De eerste grote kans in de 2e helft was ook weer voor Kismet. Gelukkig wordt deze gemist. Wel lijkt dit WV wat vertrouwen te geven. Maar de gecreëerde kansen smoren in de mêlee van spelers in de zestien van Kismet.
We blijven steken op 1-1 lijkt het. De blessuretijd nadert. Maar dan gaat het alsnog mis. De keeper van WV onderschept de bal. Het vervolg is matig. En in twee passes ligt de bal in het lege doel. 1-2. Ongelofelijk. Bijna Comedy. Wel van de meest cynische soort. We gaan verliezen. Van Kismet maar vooral van onszelf. Een blamage die zelfs nog in 1-3 eindigt.
Tijd voor wat ZELFreflectie voor iedereen in het team. Er is gelukkig nog niks verloren. Ook concurrent TOG verloor voor het eerst dit seizoen. Komende zondag gaan we bij hen op bezoek. Twee ploegen tegen elkaar die iets recht hebben te zetten. Weet je overigens wat het mooie is aan wrijving? Als je er goed mee omgaat kan het gaan glimmen. En dan in ene straal je wel de kracht, focus en wil om te winnen uit.
Kom op WV, schouders eronder en leer hiervan!

Onno Swart

Op Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW verslikt zich in Kismet