Wedstrijdverslag JO11-1
Thriller en wijze lessen
23 september 2020
Op deze heerlijke dinsdagavond (22 september) stond een heuse topper op het programma.
Recentelijk kon de wedstrijd geen doorgang vinden omdat de nieuwe velden nog niet gereed waren.
Dus vandaag een kadootje, niet trainen maar een ware competitiekraker!
Zo spelen in de avond roept overigens altijd iets op van een ouderwets avondje Europees voetbal.
Vandaag was ook Champions League-waardig, prachtige omstandigheden (een hagelnieuw veld), volop zon en publiek dat vol verwachting naar ons sportpark was gekomen. En Badhoevedorp is natuurlijk geen Turijn of Barcelona maar in de spits toch een hele onderneming voor onze bezoekers.
Iedereen ging er eens lekker voor zitten. Onze spelers waren vol zelfvertrouwen.
Zou Pancratius het volgende slachtoffer worden van de WV-dadendrang?
Echter een moeizame start. Een paar mooie kansen gingen verloren omdat onze spelers (net als het vorige duel) te vaak voor eigen succes gingen. Dat was jammer want zo verzuimden onze jongens direct afstand te nemen. Dan toch de 1-0 via een afstandschot van Emin. Deze treffer werkte niet bevrijdend. Ondanks de voorsprong bleef WV moeizaam combineren en kwamen onze bezoekers beter in hun spel. De druk op het doel van WV werd opgevoerd en niet veel later viel de gelijkmaker.
Daarna bijna direct de 1-2. De bal bleef alle kanten opstuiteren bij de blauw-witten.
Waar normaal de bal aan de schoen kleefde vloog hij nu bij elk contact van de schoen richting de tegenstander. Nu dan echt de 1-2 na een vloeiende combinatie van de rood-witten die beter en beter in het spel kwamen. Toch een (gratis) advies voor onze jongens van de reporter; “kijk altijd naar de bal en niet naar de man”. De 1-2 stand bleef met kunst en vliegwerk op het scorebord.
In de rust volgde een peptalk van onze Raphaël (dan ook wel luisteren het jongens 😉).
Het leek direct na de aftrap toch goed te komen. Uit een corner volgde een assist van Kai en was het Mendel die het laatste tikje gaf: 2-2. In dezelfde minuut, 2-3, na prachtige lob, niets aan te doen. “Schouders eronder, niet opgegeven” riepen de flink meelevende ouders. Maar zo makkelijk als onze jongens elkaar eerder wisten te vinden, zo moeizaam gaat het vandaag. Soms is het moeilijk de snappen waarom dit zo is. Maar dat gezegd hebbende doen we een fris combinerende tegenstander tekort. Vaste patronen en mooie individuele acties bleken heel effectief.
De gasten maken de 2-4 andermaal na een vloeiende aanval waarbij onze verdediging werd opengereten. Toch weer 3-4 na een knal van afstand (Emin). Gloort er hoop? Dan kort daarop direct weer de 3-5 na een misverstand tussen onze keeper en verdediger. Daarna zelfs de 3-6. Consternatie alom, WV dacht aan een achterbal en ons team startte een ‘theekransje’ met de scheids in functie. Pancratius maakte hier gretig gebruik van, nam snel de corner en kon dus ongedekt scoren. Een hele wijze les voor ons, altijd op blijven letten, de bal in de gaten houden en nooit met de scheidsrechter discussiëren. Nadat de rust weer was teruggekeerd en de emoties tot bedaren waren gebracht hield onze keeper Salvador vervolgens een paar zekere goals tegen na messcherpe aanvallen van onze opponent en het geloof ebte wel een beetje weg. Uit het niets maakte Sepp echter enkele minuten voor het einde de aansluitingstreffer : 4-6. Plotseling was het geloof terug en daarmee ook de spirit dat ons team zo vaak kenmerkt. Samen er tegenaan, mouwen omhoog, snelle 1-2-tjes en druk zetten. Immers in onze clubnaam staat niet voor niets: “eendracht doet winnen’.
Vlak voor tijd zelfs nog een prachtige 5-6 na een halve omhaal van Ghoufrane.
Nu zou de koek toch wel op zijn zou je denken. De tijd tikte weg. De reporter wilde net een einde aan zijn verhaal maken en schrijven dat de eindsprint net te laat kwam toen als een duveltje uit een doosje Sepp alsnog de 6-6 tegen de touwen schoot! De vreugde & ontlading was enorm aan WV-zijde. Tot slot nog enkele hachelijke momenten voor beide doelen in de blessuretijd. Zou het dan toch nog lukken? Niet veel later maakte de scheidsrechter een einde aan deze thriller. Wat volgde was een klaterend applaus van beide supportersgroepen. Beide teams verdienen uiteindelijk veel lof en deelden de punten. Voor WV viel het nu uiteindelijk nog de goede kant op maar dat was het resultaat van met name de laatste fase van de wedstrijd.
Onze jongens en de aanwezige ouders keerden een beetje beduusd huiswaarts, een aantal zekere lessen rijker.
Zaterdag a.s. volgt andermaal een topper, nu tegen de nummer 2 (zie stand)
We kijken er allemaal naar uit, u ook? We blijven het voor u volgen, tot een volgend verslag!
Melle
Recentelijk kon de wedstrijd geen doorgang vinden omdat de nieuwe velden nog niet gereed waren.
Dus vandaag een kadootje, niet trainen maar een ware competitiekraker!
Zo spelen in de avond roept overigens altijd iets op van een ouderwets avondje Europees voetbal.
Vandaag was ook Champions League-waardig, prachtige omstandigheden (een hagelnieuw veld), volop zon en publiek dat vol verwachting naar ons sportpark was gekomen. En Badhoevedorp is natuurlijk geen Turijn of Barcelona maar in de spits toch een hele onderneming voor onze bezoekers.
Iedereen ging er eens lekker voor zitten. Onze spelers waren vol zelfvertrouwen.
Zou Pancratius het volgende slachtoffer worden van de WV-dadendrang?
Echter een moeizame start. Een paar mooie kansen gingen verloren omdat onze spelers (net als het vorige duel) te vaak voor eigen succes gingen. Dat was jammer want zo verzuimden onze jongens direct afstand te nemen. Dan toch de 1-0 via een afstandschot van Emin. Deze treffer werkte niet bevrijdend. Ondanks de voorsprong bleef WV moeizaam combineren en kwamen onze bezoekers beter in hun spel. De druk op het doel van WV werd opgevoerd en niet veel later viel de gelijkmaker.
Daarna bijna direct de 1-2. De bal bleef alle kanten opstuiteren bij de blauw-witten.
Waar normaal de bal aan de schoen kleefde vloog hij nu bij elk contact van de schoen richting de tegenstander. Nu dan echt de 1-2 na een vloeiende combinatie van de rood-witten die beter en beter in het spel kwamen. Toch een (gratis) advies voor onze jongens van de reporter; “kijk altijd naar de bal en niet naar de man”. De 1-2 stand bleef met kunst en vliegwerk op het scorebord.
In de rust volgde een peptalk van onze Raphaël (dan ook wel luisteren het jongens 😉).
Het leek direct na de aftrap toch goed te komen. Uit een corner volgde een assist van Kai en was het Mendel die het laatste tikje gaf: 2-2. In dezelfde minuut, 2-3, na prachtige lob, niets aan te doen. “Schouders eronder, niet opgegeven” riepen de flink meelevende ouders. Maar zo makkelijk als onze jongens elkaar eerder wisten te vinden, zo moeizaam gaat het vandaag. Soms is het moeilijk de snappen waarom dit zo is. Maar dat gezegd hebbende doen we een fris combinerende tegenstander tekort. Vaste patronen en mooie individuele acties bleken heel effectief.
De gasten maken de 2-4 andermaal na een vloeiende aanval waarbij onze verdediging werd opengereten. Toch weer 3-4 na een knal van afstand (Emin). Gloort er hoop? Dan kort daarop direct weer de 3-5 na een misverstand tussen onze keeper en verdediger. Daarna zelfs de 3-6. Consternatie alom, WV dacht aan een achterbal en ons team startte een ‘theekransje’ met de scheids in functie. Pancratius maakte hier gretig gebruik van, nam snel de corner en kon dus ongedekt scoren. Een hele wijze les voor ons, altijd op blijven letten, de bal in de gaten houden en nooit met de scheidsrechter discussiëren. Nadat de rust weer was teruggekeerd en de emoties tot bedaren waren gebracht hield onze keeper Salvador vervolgens een paar zekere goals tegen na messcherpe aanvallen van onze opponent en het geloof ebte wel een beetje weg. Uit het niets maakte Sepp echter enkele minuten voor het einde de aansluitingstreffer : 4-6. Plotseling was het geloof terug en daarmee ook de spirit dat ons team zo vaak kenmerkt. Samen er tegenaan, mouwen omhoog, snelle 1-2-tjes en druk zetten. Immers in onze clubnaam staat niet voor niets: “eendracht doet winnen’.
Vlak voor tijd zelfs nog een prachtige 5-6 na een halve omhaal van Ghoufrane.
Nu zou de koek toch wel op zijn zou je denken. De tijd tikte weg. De reporter wilde net een einde aan zijn verhaal maken en schrijven dat de eindsprint net te laat kwam toen als een duveltje uit een doosje Sepp alsnog de 6-6 tegen de touwen schoot! De vreugde & ontlading was enorm aan WV-zijde. Tot slot nog enkele hachelijke momenten voor beide doelen in de blessuretijd. Zou het dan toch nog lukken? Niet veel later maakte de scheidsrechter een einde aan deze thriller. Wat volgde was een klaterend applaus van beide supportersgroepen. Beide teams verdienen uiteindelijk veel lof en deelden de punten. Voor WV viel het nu uiteindelijk nog de goede kant op maar dat was het resultaat van met name de laatste fase van de wedstrijd.
Onze jongens en de aanwezige ouders keerden een beetje beduusd huiswaarts, een aantal zekere lessen rijker.
Zaterdag a.s. volgt andermaal een topper, nu tegen de nummer 2 (zie stand)
We kijken er allemaal naar uit, u ook? We blijven het voor u volgen, tot een volgend verslag!
Melle
