Rob Dekker overleden

Eerder vandaag bereikte ons het erg trieste bericht dat Rob Dekker is overleden. In aanwezigheid van zijn kinderen Marjolein en Dirk is Rob afgelopen nacht (1 februari) vredig ingeslapen. Rob sukkelde al enige jaren flink met zijn gezondheid, wat ook een negatieve invloed had op zijn mentale gesteldheid. De laatste dagen ging zijn gezondheid hard achteruit: gelukkig is Rob verder lijden bespaard gebleven. Toch kwam de boodschap bij de vele WV'ers die hem goed kennen hard binnen: 74 jaren jong nog slechts.

Rob is een oer-WVer. In 1970 lid geworden. Stond aan de basis van wat WV Zaterdag-1 (maar ook Zondag-1) nu is. Ik heb zelf de eer gehad enige seizoenen samen met hem te mogen spelen (we zijn in seizoen 81/82 zelfs kampioen geworden met de Zondag-1). Geblokte spits die harder kon koppen dan schieten. Type Frank Stapleton (ooit spits van Ajax). Rob was een absolute winnaar waar iedere voorstopper (die had je toen nog) een erg lastige middag tegen had.

Rob was ook een erg goede vriend van ondergetekende en een flink aantal andere WV’ers. Omdat hij de afgelopen jaren het grootste deel van het jaar doorbracht in het door hem (en verschillende andere WV’ers) geliefde Agia Galini in Zuid-Kreta zagen we hem helaas wat minder bij zijn geliefde club. Door zijn ziekte verbleef hij de laatste jaren vooral in zijn flat in Arnhem. Maar Rob volgde de verrichtingen van WV zeer actief en enthousiast in de verschillende supporters-appgroepen (“kom op WV!!”). Waar hij ook zijn liefde voor FC Liverpool en afkeer van de VAR niet onbesproken liet. Rob was ook een erg goede bridger. En deed graag aan alle kaartspelletjes bij WV (klaverjassen, zwikken etc) mee en dronk -net als de huidige 1e elftal spelers: hij was in die zin zijn tijd ver vooruit dus- graag een baco (geen bier). Een echte clubman.

We verliezen een zeer markante, tikkie eigenwijze maar vooral ook lieve prachtvent aan wie velen erg goede herinneringen hebben. Familie en vrienden: heel veel sterkte met het verwerken van dit gevoelige verlies. Rob: rust in vrede.

Namens het bestuur, Ronald Nijsen, voorzitter en vriend

Lees ook de herinneringen aan Rob in de historische rubriek van Jos van Meeuwen