Ons debuut in de 3e klasse

12:30u op zondagmiddag 24 september. De start van de competitie is daar. 3e klasse. Na een terecht kampioenschap. Een nieuw niveau. Een stapje hoger. 13 ploegen staan gelijk op 0 0 0 0 0 +0 (0-0). Ook wij. Dus reset en go! 72 punten te verdienen. Are we ready? Ik heb ‘r vertrouwen in.
TABA uit. Het vernieuwde TABA. Het handhaafde zich keurig vorig seizoen maar onderging een metamorfose. En wij. Wij zijn jong en gretig. Het team dat vanmiddag startte is gemiddeld 22 jaar jong. Met een sterke bank achter de hand. We groeien met de week. De toekomst is van ons!
Het is 11 tegen 11 bij een 0-0 stand. De man in zwart fluit. De competitie is in gang. Doe je ding. Simpel. Help elkaar. Let’s do this. Volle bak. Als team. Samen. Dit schrijf ik de dag ervoor op ons Instagram-kanaal. Volgt u het al?
En dan de wedstrijd zelf. In ’t echt. De echter wereld. Waar de dingen niet altijd gaan zoals je op de social media zelf kan bepalen of voorbij ziet komen. Dan komen er in ene externe factoren bij. Een scheidsrechter. Tegenslag zoals een zieke speler. Beterschap Mouaad! Een tegenstander die ook die punten wil. Kortom de werkelijkheid. En dat die hard kan zijn. En unfair. En ja, dat je zelf niet het beste van jezelf laat zien. Op de socials is dat onbestaanbaar. U begrijpt het al. Het ging niet helemaal lekker vanmiddag.
We beginnen de wedstrijd met een minuut in stilte. In gedachten. In herinnering. Dit vanwege het overlijden van Ineke Bostelaar. Een van de grondleggers van de jeugdafdeling van WV. En de laatste jaren was Ineke vertrouwenspersoon binnen onze club. Ze zal gemist worden.
Als we dan in gang worden gefloten door scheidsrechter Göktepe is het gelijk alle hens aan dek. Hoge intensiteit. Volle bak in duels. Fysiek erbovenop klappen. En wat zetten wij er tegenover. Niet veel. De passing is slap. De organisatie hapert. Duels zijn ingehouden. Het is onrustig. Waarom? Speel rond. Maak er een rondo van. Zorg dat alle posities bezet zijn. Stem af.
Dan de 7”. Een tackle op de zijlijn. Vrij trap TABA. En daar komen de reuzen. De bal wordt voor geslingerd over een meter of 40. Hij zeilt voorbij de 2e paal. Onze keeper gaat er onderdoor. De spits van TABA tikt de bal met de hand in de lege goal. De scheidsrechter staat er te ver vanaf en neemt het niet waar. En fluit voor de 1-0. Ondanks massale protesten. Toevallig film ik het. Het is duidelijk te zien. Maar zuur. We staan achter. 1-0.
Niet dat we nu wakker zijn. Het getoonde spel is niet om naar huis te schrijven. Teveel spelers geven niet thuis en zakken door de ondergrens. Onderlinge verwijten. Hoezo? Voeg je naar het team in plaats van je eigen gelijk te halen. Stroop je mouwen op. Te bizar voor woorden. Als je het ergens niet mee eens bent bespreek je dit voor of na een training. Ga je zitten. Spreek je het uit. Niet tijdens een wedstrijd.
In de 14” is het al 2-0. Waar gaat dit heen. Wij zijn in de aanval. Een enorm gat tussen aanval en verdediging. Restverdediging is het modewoord op dit moment ervoor. Een snelle counter. En daar ligt de 2-0 in het netje. Welkom in de 3e klasse. Daar waar het net ff sneller. Net ff harder. Net ff effectiever. Net ff meer aankomt op een teamprestatie.
In de 24” krijgen wij onze eerste kans. Tobin Melis dan al ingevallen voor de geblesseerd geraakte Kees Mirande stuurt Jesse Coffeng diep de ruimte in op links. Op snelheid snijdt hij naar binnen en passt op Jens Avrap. In een prima positie recht voor de goal mikt Jens net te hoog. Dit was die kans. Helaas. De 28” passt Lukas Noppert op Tom van Riessen. Die vindt Diego op de kop zestien meter. Hij kapt zich vrij maar z’n schot gaat rakelings naast.
Dan de 30”. Wij krijgen een vrije trap. Hij kan direct. De uitvoering is erg matig. Is overigens net als de corners. Noem het de aanvallende standaard situaties. Die hoeven we eigenlijk niet lang te nemen. Ze komen namelijk vrijwel nooit goed. Ook deze niet. De ballenvanger was net groot genoeg. Dit is al langer gaande. Als je ze neemt, ga er dan aan werken. Of laat het over aan een ander.
Wat er dan gebeurd is dat er teveel energie naar randzaken gaat. Onderlinge onenigheid. Is volledig verklaarbaar. We blijven mensen met al onze emoties. Als dan de scheidsrechter ook meegaat in de malaise dan krijg je bijvoorbeeld een vrije trap tegen voor een keurige sliding op de bal. Als je dan protesteert volgt een gele kaart. Om ook de trainer een gele prent voor te houden. Het is niet onze middag.
Het is tijd om te rusten. Ik blijf buiten de kleedkamer. Emotie genoeg zeg maar. Ik kan er dus geen verslag van doen wat de trainer heeft gezegd. Duidelijk is wel dat Jesse Coffeng en Tom van Riessen mogen douchen. Gil Gilberto en Jermaine Verwey staan namelijk aan de aftrap bij het begin van de tweede helft. En daar beginnen we niet echt anders aan dan hoe we de eerste eindigden. Het druk zetten lukt niet. Pas na een kwartier tweede helft krijgen we een beetje grip op het spel van TABA.
Er volgen kansjes. Geen doelpunten. Er is inmiddels wel gif in het spel van WV zichtbaar. Het gif dat je nodig hebt om het uiterste van je zelf te vragen. TABA is dan allang bezig met traineren. Irriteren. En tijdrekken. De minuten tikken weg. Dan maakt Roan Rijkers z’n opwachting een kwartier voor tijd. Jens Avrap gaat naar de kant. De trainert zet het aanvallend om. En dat heeft effect.
Roan bikkelt op het midden. Verovert de bal en komt door op rechts. We beleven dan de 78”. Hij zet hard voor. Daar is Max Swart in volle sprint bij de 2e paal die de bal hard en hoog binnenschiet. 2-1. Nog 12” officieel te spelen. We ruiken de gelijkmaker als Max Swart door een onachtzaamheid ontsnapt en alleen op de doelman af kan. Helaas komt hij uit op z’n linkerbeen. De keeper red. En zo mist hij deze enorme mogelijkheid op de gelijkmaker.
We spelen inmiddels va banque. Alles of niets. Het blijft niets. Ondanks de beleving die er aan het einde wel is. We verliezen. Hard maar waar. 2-1. Niet het begin waar we voor gingen. Leer er van. Ga het gesprek aan met jezelf. En wel snel. Want het moet beter. Veel beter. En jullie kunnen het. Als je maar leert. Luistert. Niet eigenwijs naar je ego maar naar elkaar. Want volgende week wacht thuis de wedstrijd tegen PVC uit Utrecht. Die wonnen vanmiddag 4-2 van Roda ’46. Dus samen de schouders eronder. Vanaf minuut 1.
Team: Mick van de Wijgerd, Lukas Noppert, Kees Mirande (Tobin Melis 10”), Freek van der Heide, Jan van Straaten, Tom van Riessen (45” Gil Gilberto), Roan Mulder, Diego van de Bunt (91” Jannes Broekman), Jesse Coffeng (Jermaine Verwey), Jens Avrap (Roan Rijkers) & Max Swart. Niet ingezet: Adrian Hensel & Milan Bieshaar
Onno Swart

Op Het Amsterdamsche Voetbal: Taba opent seizoen met zege op WV-HEDW