Met branie en plezier eendrachtig vooruit

Seizoen 2026-2027 is officieel van start voor Zondag 1. De Lieverdjes mochten de krachten meten met s.v. Zeist in het kader van de districtsbeker. Net als wij een 2e klasser maar dan van de zaterdag-bloedgroep. Een mooie graadmeter na wat oefenpotjes in de marge. Als u de korte versie prefereert dan zal ik u vast verklappen dat we wonnen. Met heel acceptabel voetbal. Soeverein. Met 4-0.
Maar eerst moet ik een lange aanloop nemen. Ik vertrouwde al een tijd niks meer toe in de vorm van het geschreven woord. Ik werd dat door de historische commissie fijntjes aan herinnerd. Dus ik doe een kleine poging de leemte op te vullen. Dus naar hoe de wedstrijd zich vanmiddag ontvouwde duurt nog een paar alinea’s.
We gaan terug. Terug in de tijd. Terug naar 26 april 2026 . We speelden voor onze eerste kans om het kampioenschap te grijpen. Als een feniks herrezen uit de as van een desastreus verlopen seizoen 2024-2025. We degradeerde op wonderbaarlijke wijze. Niet voldoende gehard. De Lieverdjes deden hun naam eer aan. Mooi spel maar te weinig grinta.
Echter. Bij de eerste kans op de schaal hield tegenstander De Meteoor ons op een gelijkspel. De concurrentie pakte de laatste strohalm. Dus Koningsnacht was net iets minder geslaagd als van tevoren gehoopt. Dan op 10 mei maar. Beter zelfs. De dag voor mijn verjaardag. Wat kan je als ouwe zeur meer wensen. Een kampioenschap voor je verjaardag? Met verfijnd spel wonnen we een 1-3. En we pakten hem. De schaats was van ons. De feniks was herrezen. En dat vierden we. Vol overgave. Bij WV en in de stad als een team. Samen tot in de kleine uurtjes.
De slotwedstrijden tegen Swift (verlies 1-2) en IVV (2-4 overwinning) brachten de zomerstop. Tussen de bedrijven door was er een nieuwe trainer gevonden in de persoon van Mozes Hoppenbrouwer. Good old Joram Melis was druk met de samenstelling van de groep voor het nieuwe seizoen. We trainden eind juni nog viermaal in de nieuwe samenstelling. We hadden een mooi slotakkoord op een sloep waar we afscheid namen van een groot smaldeel van het succes in de afgelopen jaren.
Van de trainert Joram Melis en assistent Yassir Boudazdaz. Maar ook van coryfee Ashraf Azzouz. Tom van Riessen deed een stapje terug en is aangesloten bij Fantasiepijl. Midas Ploem Kempkes maakte promotie naar zaterdag 1. Ja ja, de doorstroming is een feit. De eerste ketchup is uit die fles. Tobin Melis gaat Zondag 2 naar een hoger niveau stuwen. Tim van Eldonk beproeft z’n geluk dit seizoen bij 1e klasser Martinus. En Roger Onkenhout is gaan hardlopen.
En zo beleefde wij een prachtige zomer. Qua weer en zeker qua transfers. Echt waar. Op papier hebben we mooie aanwinsten mogen begroeten. De tekentafel van architect Joram Melis schetste het volgende. Als assistent trainer is de talentvolle 19 jarige Boaz Ornstein aangesteld. Vanuit onze o23 verwelkomen wij vier spelers. En niet de minsten. Want Rense Boes, Tijn van Velzen, Boet Spek en Quinn Dundas hebben daar laten zien uit het juiste hout gesneden te zijn.
Dan hebben we ook vier jongens terug met een WV opleiding in de benen. Harun Cinar is terug na een meerjarig avontuur bij Buitenveldert. Ibi Ahidar trekt z’n handschoenen weer aan na wat jaren gestopt te zijn geweest. Kamiel Vermeulen is terug na vier jaar Parijs. En tot slot is ook Nico Hinten weer terug bij z’n makkers met wie hij in de jeugd speelde. Nico was vier jaar in Amerika aan het studeren en voetballen op een college.
En we hebben twee pareltjes van “buiten” weten te strikken. Twee spelers waar wij als Zondag 1 al jarenlang ons oog op hadden laten vallen. Allereerst Coco Corentin. Een Franse versie van een aanvallend duveltje uit een doosje. Z’n laatste club was TOS-Actief zondag 1. En als tweede een multifunctionele speler in de persoon van Randy Gast. Hij was jarenlang een rots in de branding bij onze stadsgenoot Swift.
En zo heeft Joram Melis geweldig werk verricht om een groep samen te stellen die qua voetbal een hoog niveau kan halen. Maar misschien nog wel belangrijker, op menselijk vlak kunnen samensmelten tot een homogeen geheel. Zodat de Lieverdjes verder kunnen evolueren tot mooie mannen die samen het gras opvreten voor een goed resultaat. En dat onder inmiddels de bezielende leiding van Mozes Hoppenbrouwer en Boaz Ornstein.
En dan mag ik natuurlijk niet vergeten te melden dat assistent scheidsrechter Jos de Vries de vlag nog steeds bediend. En Raymond Lion zorgt voor al onze materialen. Kortom, ik mag als teammanager mij verheugen op een mooi seizoen. Zeker nu ik in de voorbereiding vrijwel alle trainingen heb gezien. En concludeer dat de arbeidsethos hoog was. De bereidheid ook. En de scherpte er vanaf de eerste minuut was. De twee oefenwedstrijdjes leverde 0-7 winst en 0-2 winst op. En dan nu die eerste bekerpot.
Thuis op kunstgras 1. U weet wel waarom. Bij de aanleg van het hoofdveld in de winter heeft de aannemer zich waarschijnlijk vergist. Hij dacht dat hij de Jaap Eden baan ging renoveren. Dus de ijsbaan die er nu ligt laten we even links liggen. Beter voor de gezondheid van de spelers zeg maar. Dus trapten we vanmiddag keurig om 15:00u af als Zondag 1 op zaterdagmiddag.
De fluit werd gehanteerd door scheidsrechter Johan Jensch. Wel en dat deed ie soeverein. Grote delen van de wedstrijd was hij onzichtbaar. Liet hij het spel gaan. En greep hij in door steeds kort op de situaties te staan. Kordaat en duidelijk. Een compliment is meer dan verdiend voor de prestatie die hij leverde. Chapeau!
Dan de wedstrijd zelf. We begonnen met een mix van oud en nieuw. Op doel Paul Diouf. Jules Vermeulen is er nog wel maar werkt aan z’n herstel na een gescheurde achillespees. Met de achterste linie als fundament met centraal duo Roan Mulder en capitano Freek van der Heide, geassisteerd door Lukas Noppert en Rense Boes.
Het motorblok op het midden werd gevormd door Anass Boudinar, Nico Hinten en Kamiel Vermeulen. En dan voorin in de punt de gigant Quinn Dundas met op de flanken Jesse Coffeng en Max Swart. Dus zeven zondag 1 routiniers die nog steeds jong zijn. Want de oudste is pas 26! En dan vier “debutanten”. Wel u begrijpt dat de staf razend benieuwd was naar wat we te zien gingen krijgen.
En ik kan u met een glimlach op mijn gezicht verklappen dat het overall meer dan acceptabel was. Het verdedigende blok stond solide. Keeper Paul hoefde na de wedstrijd niet te douchen zou je kunnen stellen. De omschakeling was er. Niet altijd 100% maar toch. De intenties waren goed. Capitano Freek coachte volovergave. Bepaalde samen met Roan, Anass en Nico het ritme.
Want de voorste drie stond aan. Ze waren een plaag voor hun directe tegenstanders. En waren in het druk zetten steeds succesvol. Tel daarbij de diepgang van Kamiel en Nico en je begrijpt waarom ik glimlach. Daarbij was Quinn als aanspreekpunt krachtig en als draaipunt subtiel. De getrainde basisprincipes waren zichtbaar. En zo kon het dat Quinn de man van de wedstrijd werd. Met twee assists droeg hij bij aan de overwinning.
Dan de goals nog even uitgeschreven zodat u ze in gedachten kan afspelen. De 1-0 na 15”. We zetten er gelijk druk op bij de opbouw van achteruit. De onderschepping is er door Roan Mulder. Hij passt op Quinn Dundas in de punt van de aanval. Die draait uitstekend weg en verplaatst naar links waar Jesse Coffeng de bal ontvangt en direct laag voorzet. Via een been van een tegenstander gaat de bal met een boog richting goal. De bezetting voor de goal is perfect. Nico Hinten bij de 1e paal, Lukas Noppert rand 5 meter, Max Swart bij de 2e en Kamiel Vermeulen punt zestien. Het is Nico Hinten die de kans met z’n kruin tot doelpunt promoveert.
De 2-0 valt in de 32”. Een doeltrap van Zeist. We verdedigen vooruit. Zo dwing je tegenstanders tot fouten. En dat lukt. Hoe? Nou doordat Quinn Dundas afloopt op de verdediger. Die passt terug naar de keeper van Zeist. Quinn jaagt door. De keeper is nonchalant in z’n aanname. Quinn schuift z’n been uit zoals alleen hij dat kan. Hij is niet zelfzuchtig en legt breed op Jesse Coffeng. Die simpel binnen tikt.
In de 57” valt de 3-0. Een aanval van ons wordt op de achterlijn onderbroken. De verdediger van Zeist kan oplopen en speelt de spits in. En dan slaat WV toe. Volle druk op de bal en de spelers rondom. Lukas Noppert onderschept uiteindelijk. Speelt direct de bal in de ruimte achter de verdediging van Zeist. Het duel om de bal wordt gewonnen door Quinn Dundas. Vanaf links heeft ie vrije doortocht richting goal. De centrale verdediger knijpt goed maar laat een enorme ruimte achter zich. Daarin verschijnen Kamiel Vermeulen bij de 2e paal en Max Swart op de penaltystip. Quinn kiest voor Kamiel. De bal is scherp maar met een uiterste krachtsinspanning glijdt hij de bal in de goal.
Er zijn dan al de nodige wissels geweest. Gekomen zijn Boet Spek in de rust. En gedurende de tweede helft Yasin Koprulu, Gijs Oostermeijer, Coco Corentin en Diego van de Bunt Huigen. Deze laatste lukt het de 4-0 te scoren in de dying seconds van de wedstrijd. Op 90' scoorde hij fraai de 4-0 vanaf een meter of 18. Een klassieke schoonheid zullen we maar zeggen. Om de muur met een prachtige curve in de rechter winkelhaak. En zo boekt Zondag 1 een soevereine 4-0 overwinning.
En wat is het dan lekker als je een bank hebt zitten die naadloos ingepast kunnen worden. Stuk voor stuk lieten de invallers zien in de basiself niet te misstaan. De ploeg is in breedte van een hoog niveau dit jaar. Dit voedt het vertrouwen. Geeft een boost aan het proces waarin we zitten. Zodat de Lieverdjes eindelijk deze naam kunnen loslaten.
Komende twee weekenden spelen we dus op zaterdag nog twee bekerwedstrijden. Komende zaterdag uit in en tegen Woudenberg. En dan 12 september uit bij ZOB in Zuid Oost Beemster. Een oude bekende zeg maar. Beide zaterdag 1e klasser. Hun onderlinge confrontatie werd 6-1 in het voordeel van ZOB.
Dan tot slot. En daar is ie dan. Voor het derde seizoen op rij loopt iedereen van Zondag 1 in een t-shirt met een mening. Met een boodschap. Een motto waar ik van hoop dat het tot denken aanzet.
De eerste was met een quote van JC. Nummer 14 was een meester in het gebruiken van taal. Met “En Un Momento Dado” zei hij iets wat de uitspraak niet betekende. Hij bedoelde niet op een gegeven moment, hij bedoelde als je de kans krijgt moet je hem pakken.
De tweede was met een uitspraak van de meest beroemde brouwerij uit Amsterdam Oost; brouwerij ’t IJ. Hun merkbeeld is een struisvogel en op elk glas siert de quote “Leef met je Kop omhoog”. Meerdere associaties komen op. Bedenk het zelluf maar. Dit motto kan een heel leven mee.
En dus sinds dit weekend is het derde shirt uit. Een nieuw t-shirt voor team Zon1. Met wederom een boodschap. Officieel vanuit Swartgeld.nl. Dus vanuit mij. Onno Swart. En teammanager zijn is m’n rol. En m’n plezier? Dat haal ik uit het begeleiden van jongmensen.
Het is dit keer een beeldmerk geworden. Met vier kernwoorden; Branie. Plezier. Eendracht. Vooruit. Ik denk herkenbaar voor de diehard WV-er. En de duiding. De uitleg. Verzin het. Laat je gedachten de vrije loop.
Ik kom tot het volgende. Dat een team dat samenwerkt verder komt. Dat plezier altijd de basis is. Dat we Amsterdammers zijn met branie. Dat we een positieve spelopvatting hebben en vooruit willen. Overal en altijd.

Onno Swart

Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW opent met ruime zege