Het was tijd om te F I K K E N !

Het was time to shine. In onvervalst Amsterdams; “het was tijd om te fikken!” Na een mislukte generale repetitie vorige competitieronde tegen SMVC FairPlay hadden we de mogelijkheid op revanche. Ook om de verloren heenwedstrijd uit tegen Sporting ’70 recht te zetten. Stonden we eind januari halverwege de competitie 9 punten achter, deze verdwenen als sneeuw voor de zon door een superieure reeks van tien gewonnen potjes op rij.
Toen op het moment suprème dat we alleen aan kop konden komen, stagneerde de opmars. De jacht werd onderbroken. Ondanks 23 echte kansen verloren we thuis met 0-1. Zuur en onterecht maar ja das voetbal. Maar een ploeg als WV zon1 gaat dan aan de slag. De groep omarmt de pijn. Het verdriet mag er zijn en het team keert zich naar binnen als één. Samen hebben we gewerkt. In de gym. Op het veld. En om tafel om te analyseren en dan door. Met het motto van Brouwerij ‘IJ op ons netvlies; “Leef met je kop omhoog!” En dat is wat we deden. Op naar de volgende finale. En da is het maandag 20 mei 14:00u.
Sporting ’70 komt op bezoek. Ze nemen twee bussen supporters mee. Bij winst zijn ze kampioen. En wij? Wij willen revanche. En onze kans op het kampioenschap levend houden. Dus een prachtig affiche ontvouwt zich. Twee ploegen die volle bak voor de winst gaan. En dat in een entourage met zeker 400 toeschouwers. Emoties, pure wil om te winnen, onverzettelijkheid, vuurwerk, in en rondom het veld. Kortom het was volle bak genieten. De opkomst was oorverdovend en het zicht ontging iedereen door rode, gele, witte en blauwe fakkels die door de supporters van beide teams werden ontstoken bij opkomst van de teams.
Het is even over 14:00 uur als scheidsrechter Martin de Jager de wedstrijd in gang zet. Wat gaat deze middag ons brengen? Het team is gretig. De afgelopen weken werd er hard gewerkt. Op het scherpst van de snede. De vonken vlogen eraf. De trainert uiterst relaxed. Vol vertrouwen. Geen spoor van twijfel. De punten blijven in Amsterdam. Het team tankte vertrouwen door de groeiende groep. De ziekenboeg was aan het leeglopen. En dat brengt gezonde concurrentie. Wat is er mooier dan dat er wordt gestreden voor een plekje in de basis. Geen zekerheidjes. De beste spelen. En dan wil iedereen het gras opvreten voor het team.
De eerste schermutselingen zijn aftastend. Het is wachten op het eerste vuurwerk. Je merkt aan beide teams dat er spanning op staat. Er is respect en ook een hoop drive. Het is wachten op de eerste kans. En die is voor WV-HEDW. En wat voor één. We spreken de 14”. Centrale middenvelder Roan Mulder creëert zichzelf ruimte op de linker zijlijn. Hij heeft de bal en het overzicht. Hij verstuurt een ragfijne cross pass naar rechtsbuiten waar Jesse Coffeng vooruit aanneemt. Hij zoekt z’n tegenstander op en passeert binnendoor. Met z’n linker krult hij de bal magnifiek in de linkerbovenhoek. De keeper kansloos. En WV-HEDW op voorsprong.
Dan is er een periode van speldenprikken over en weer. Wij koesteren de voorsprong en Sporting is naarstig op zoek naar een antwoord. De lange ballen smoren. En voetballend komen ze er niet doorheen. Dan een moment waar Mick ons redt. Een schijnbaar onhoudbare bal ranselt hij uit z’n goal. Vervolgens nog een moment van onachtzaamheid in onze defensie. De 33” is daar. De spits van dienst bij Sporting is leep en krijgt net ff teveel tijd. Onze keeper Mick van de Wijgerd staat net te ver voor z’n hok. En met een prachtige boogbal verschalkt Tijn de Bree onze keeper. 1-1. De reactie van Sporting is op dat moment veelzeggend. En dat voelen wij. In plaats van te domineren lopen ze achter de feiten aan. Want het is wederom WV-HEDW die op voorsprong komt.
De onvermoeibare Lukas Noppert combineerde zichzelf met Midas Ploem Kempkes als aangever erdoor op links. Zijn voorzet werd onderweg in de zestien meter onreglementair met de hand gespeeld. Scheidsrechter de Jager stond er kort bij en floot gedecideerd; penalty. Dit buitenkansje werd in de 37” door Roan Mulder zonder twijfel tot doelpunt verheven. Toch gaan we rusten met een gelijke stand. De 44”. Het enige foutje van de scheids vanmiddag was het verkeerd beoordelen van een tackle door onze youngster Tycho de Vries. Net ingevallen voor de geblesseerde Roan Mulder tackelt hij prima een bal. De scheidsrechter laat zich echter foppen door het theater van de Sporting-speler. Er volgt zelfs een gele kaart. Uit de toegekende vrije trap ontstaat een moment van twijfel in onze zestien. Michiel van Doggenaar van Sporting reageert sneller dan onze verdedigers of de keeper. En dan is het een koud kunstje op een meter of twee van de doellijn. 2-2. Weer die veelzeggende ontlading bij Sporting.
Vlak daarna is het rust. Het publiek krijgt eindelijk tijd om adem te halen. Wat een 1e bedrijf. Pure reclame voor het voetbal. Er is passie, er is tempo, er is vechtlust, er is emotie. En bovenal er zijn doelpunten. Mooie doelpunten ook. Na de rust twee ongewijzigde teams. De tactieken aangescherpt. En we gaan er allemaal eens goed voor zitten. De zon is inmiddels verdwenen. Het miezert. Maar wat maakt het uit. Het publiek wijkt niet. Wil zien hoe deze pot voetbal zich verder ontwikkeld. En gelijk hebben ze. Want in de 47” is het weer WV-HEDW dat op voorsprong komt. Uit een verfijnde corner van de voet van Diego van de Bunt Huigen. Vanaf links krult hij de bal met z’n fluwelen rechter strak voor. Bij de 1e paal is daar El Capitano Freek van der Heide die binnen knikt. In een woud van reuzen staat hij op de goede plek. 3-2.
Dan de 51”. Weer een corner. Weer Diego van de Bunt Huigen. En weer die indraaien met z’n rechter. Nu alleen 2e paal. En dat verrast. Tycho de Vries maakt bij z’n debuut in zondag 1 de 4-2. Met z’n krullenbol. We hebben de marge. En het vertrouwen om Sporting van ons af te houden. Ook als Sporting alle registers open gooit om de wedstrijd te laten kantelen. We blijven stoïcijns onze taken uitvoeren. Als op het uur Max Swart en Jermaine Verwey worden vervangen. Hun vervangers Yasin Koprulu en Jens Avrap staan er direct. Bijna moeiteloos. En dat is het resultaat van de afgelopen weken. Weken waarin we dicht bij onszelf bleven. Hardwerkend en gemotiveerd.
Ook als vlak daarna de 4-3 valt blijft het team met z’n kop omhoog spelen. Niks an de hand. De overwinning is van ons. De twaalfde man helpt ons daar bij. Ze roeren zich dan nog steeds. Vanaf minuut 1 staan ze er al. Onvermoeibaar schreeuwen ze onze jongens naar voren. We wisselen nogmaals in de 75”. Tobin Melis en Jess Coffeng maken plaats voor Tim van Eldonk en Osman Tok. Osman maakt z’n eerste minuten na ruim een jaar revalideren van een zware spierblessure. Een overwinning op zich gezien de tegenslagen die hij heeft overwonnen.
En dat is dan de opmaat naar een geweldige ontlading in de 85” als de bevrijdende 5-3 valt. En hoe. Kijkt u de samenvatting er maar op na. Wat een sprint trekt de dan net ingevallen Tim van Eldonk? Het is Yasin Koprulu die 1-op-1 komt op rechts van het midden. Randje zestien. Tim sprint z’n longen uit z’n lijf. Roept en trekt de aandacht van de verdediger van Sporting. Die moet kiezen en dat moment geeft hij Yasin de ruimte voor een bekeken verdekt schot. Keeper kansloos. En sportpark Middenmeer ontploft! 5-3. Kat in het bakkie. Dat er nog 9” blessuretijd komen. Ach Sporting was na de 5-3 kapot gespeeld. Wat een middag. Wat een reclame voor het voetbal. En wat een prachtig slot wordt dit van de competitie.
Want met alleen nog de laatste competitieronde komende zondag is de spanning inmiddels om te snijden. De voorsprong van 9 punten van Sporting ’70 is verdampt na 3 verliespotjes in de laatste 5 speelronden. We staan gelijk in punten: 53 stuks om precies te zijn. Met vlak daarachter Swift op 52 punten. Alleen het doelsaldo houdt Sporting ’70 nog bovenaan. En dan de spelen in de laatste speelronde uitgerekend Sporting ’70 en Swift tegen elkaar. En Swift is op oorlogspad. Zij wonnen de laatste 5 wedstrijden zeer gedecideerd. Wij spelen de laatste wedstrijd in Amersfoort tegen de oude dame Quick 1890. Een ploeg die de laatste weken steeds beter voor de dag komt. We zijn dus gewaarschuwd. We moeten top zijn als team. De overwinning pakken en afwachten wat de uitslag van Sporting ’70 tegen Swift wordt.
Maar wat er ook uitkomt volgende week. Onze reis als debutant in de 3e klasse is al meer dan geslaagd. Wat een genot om de trainert, de assistent-trainert, de ploeg en al onze supporters zo te zien groeien als in dit seizoen. Ik, als ouwe rot, ben enorm trots en dankbaar dat ik deze reis samen met jullie mag maken. Dus TEAM WVzon1. Geef nog een week alles. Pak je rust de komende dagen. Train hard. En slaap nog harder. Dan gaan we zondag nog een keer volle bak om zo rond 16:00 uur te weten waar we eindigen. Op 3, 2 of 1? We gaan all the way op zoek naar dat voor ons in de sterren al is geschreven. Let’s go for it!
TEAM : Mick van der Wijgerd, Tobin Melis, Freek van der Heide, Midas Ploem-Kempkes, Lukas Noppert, Roan Mulder, Jermaine Verwey, Tom van Riessen, Max Swart, Diego van de Bunt-Huigen, Jesse Coffeng, Tim van Eldonk, Tycho de Vries, Gil Gilberto, Osman Tok, Jens Avrap, Jules Vermeulen, Joram Melis, Yassir Boudazdaz, Raymond Lion & ondergetekende
Onno Swart

Video-samenvatting (Hette Spoelstra):

Video-samenvatting (Mr. Melis):

Het Amsterdamsche Voetbal: WV-HEDW wint thriller van Sporting’70