Hard werken loont

Kreeg de trainert z’n gewenste verjaarscadeau? Dat was de grote vraag zondagmiddag in Utrecht waar WV zon 1 de 14e wedstrijd van de competitie speelde. En wel tegen Pede Volucri Cogimus 1. Ik heb het even opgezocht en het komt erop neer dat zij ons gingen proberen te bedwingen met gevleugelde voet. Dat u het weet! Ik was dan ook razend benieuwd of ik die gevleugelde voet ergens op het veld kon ontwaren. In de heen wedstrijd thuis zeker niet. Het was een hardwerkende fysieke ploeg die vrij opportunistisch speelt. We wonnen toen 2-1. Onze eerste overwinning in de 3e klasse ooit.
We melden ons keurig op tijd op sportpark Marco van Basten op Kanaleneiland in Utrecht. Spelen in het Utrechtse brengt altijd wat extra’s mee is mijn ervaring. Altijd is er wel een verrassing. Ook nu weer. De voorbereiding werd danig verstoord door een lekke band. Ja echt. Een lekke band. En dat terwijl we allemaal keurig op tijd arriveerden. Maar wat bleek. Er was een auto op een verkeerde plek geparkeerd. Naast een woonwagenkamp. Duidelijk aangegeven door enkele borden. Maar ja die gelden in de opvatting voor sommige onder ons niet. Al gauw bleek dat de mores op dit specifieke stukje Utrecht iets anders in elkaar steekt. De plaatselijke bewoners handelen dit gewoon af. Hoe? Op straffe van het lek steken van één van je autobanden. Vervolgens zetten ze een paaltje omhoog die de weg verspert en mag je het oplossen. Bel de politie maar. En zo is de aandacht voor de wedstrijd even weg bij meerdere binnen het team.
De warming-up geeft dan ook aanleiding om een zware wedstrijd te verwachten. We oogden niet echt scherp. De concentratie matig. Komt bij dat het speelveld ook de jongens niet echt bekoorde. Het was inderdaad een oud kunstgrasveld. Het leek wel uit de tijd dat Oost Duitsland nog bestond. De focus was dus gericht op de verkeerde zaken. Wat trainert Joram in de kleedkamer vlak voor de wedstrijd heeft gezegd weet ik niet. Dat het ze wakker schudde wel. Want het team stond er vanaf minuut 1. Dat bleek toen scheidsrechter Fred van der Ploeg voor de aanvang floot. De organisatie stond. Wel was er hier en daar wat corrigerende coaching nodig om jongens op scherp te krijgen. Maar het begin was duidelijk voor WV.
Al in de 3” opende we de score. Vrije trap van Mouaad van de rechter zijkant komt indraaiend bij de 2e paal waar Roan Mulder de bal prima binnen knikt. Maar daar is de 12e man van PVC. Met vlag en die wappert hoog boven z’n hoofd. Wat doe je dan zo vroeg in de wedstrijd als scheidsrechter als je niet op lijn staat? Fluiten voor buitenspel en het doelpunt niet toekennen. Dat het gelijk aan onze zijde is doet niet ter zake. De irritatie die dit teweeg brengt in het team wel. Dat is het mentale gedeelte van het spel waar we nog in kunnen groeien.
Maar we hebben controle. En laten redelijke combinaties zien. Wel zie je dat het vertrouwen in eigen kunnen bij meerdere van ons niet hoog is. Het baltempo, de aannames, het opendraaien. Het gaat niet vanzelf. Er is twijfel over oplossingen. Maar toch we zetten PVC vast en creëren kansen zoals in de 18”. Na een lange aanval wordt de bal teruggelegd door Roan Mulder op Max Swart randje zestien. Hij schiet op doel. De bal wordt van richting veranderd door een speler van PVC en komt pardoes voor de goed anticiperende Jesse Coffeng. Hij pakt dit buitenkansje met beide handen aan en schiet raak. 0-1.
Na het doelpunt zakt het tempo en komen onze aanvallende intenties onder druk te staan. We zijn te slordig. Of te gehaast. Willen allemaal de beslissende pass geven. Terwijl we gewoon de bal van voet tot voet moeten laten gaan. Ook het slechte stroperige veld doet een duit in het mentale zakje. Daarnaast ontstaat er naast het veld commotie. Vanuit beide dug-outs wordt er gereageerd op overtredingen in het veld. Als er tussen beide dug-outs dingen naar elkaar geroepen wordt en de sfeer grimmiger wordt staan de jongens met de hoogste testostoronniveau’s vooraan. We laten ons weer heerlijk uit de tent lokken. Precies wat PVC wil. Afleiden. Uitlokken. Om zo de wedstrijd te laten kantelen. Gebruik verdomme je verstand. En bewaar die agressie voor in het veld. Zet het om in daden waar het team wat aan heeft.
En dat uit de concentratie halen lukte heel aardig. Ze lopen door op de man als we de bal al hebben gespeeld. PVC speelt fysiek en hanteert vooral de lange bal. En die valt soms goed. Zeker als je het duel om de 2e bal als WV niet meer wint. We zitten inmiddels in de blessuretijd als PVC een ingooi krijgt op rechts. Ze nemen hem snel. De spits heeft een bar slechte aanname. Een van de onze krijgt de bal zo in z’n voeten in de eigen zestien. In plaats van zekerheid, het is immers blessuretijd, probeert hij een medespeler in te spelen over een meter of 5. Hij speelt hem echter zo in de loop van een tegenstander. Die passt op de andere spits. Die neemt weer slecht aan maar gelukkig valt de bal voor een andere PVC-er die de bal prima breed legt op de inlopende man. Vrij voor de keeper twijfelt deze niet en scoort uit de 1e kans van PVC de 1-1.
Dit is nu gebrek aan gogme. Weten waar je bent in de wedstrijd. Leer ervan! In plaats van een 2 of 3-0 voorsprong met rust lieten we PVC in leven en gaan thee drinken met een 1-1 ruststand. Er is een hoop te coachen. Het enige wat in de 1e helft positief opviel was de bereidwilligheid om voor elkaar te werken. Er stond een team. Dat we niet ons beste spel lieten zien a la. Maar het effect van een zeer geslaagd trainingskamp is terug te zien.
Na de pauze pakken de onze de draad weer op. De bal gaat waar wij hem heen sturen. PVC onderbreekt slechts kort want dan hebben wij de druk er alweer op en winnen de bal. Dit leidt in de 53” tot een aanval die wordt onderbroken met een overtreding. Links op het midden neemt Diego van de Bunt Huigen de vrije trap kort op Mouaad Boudinar. Met z’n gevoelige linker geeft hij de voorzet die op de millimeter nauwkeurig net voorbij de 2e paal bij de ingelopen Jermaine Verwey op z’n pantoffel valt. In schoonheid laat de bal het net bollen. De 1-2 is gemaakt. En terecht. We spelen niet groots. Maar werken als team. En dat met de broodnodige energie.
In de 56” herovert Freek van der Heide op het middenveld de bal na een afgeslagen aanval van WV. Direct speelt hij Diego van de Bunt Huigen in net buiten de zestien. Die bedenkt zich geen moment. Draait naar het doel en haalt met links uit. Diagonaal verschalkt hij de keeper in het rechter zijnetje. Wat een heerlijke actie van de middenvelder die je per week ziet groeien. De sportschool doet em zichtbaar goed. En het is 1-3. Dit moeten we over de streep kunnen trekken. Er wordt nu over een weer gewisseld. PVC gaat het nog opportunistischer aanpakken. De lange laatste man begeeft zich meer en meer naar het front.
In de 65” komt de bal hoog richting de 5 meter van WV. Het territorium van de keeper van dienst Jules Vermeulen. Hij komt uit en springt naar de hoge bal. Die lange van PVC gaat ook voor de bal. Hij is alleen te laat. Hij loopt/springt tegen het opgeheven rechterbeen van Jules aan die de bal zwevend in de lucht inmiddels boven z’n hoofd tussen beide handen heeft. Door de impact draait Jules om z’n as en vliegt de bal uit z’n handen. Dramatisch langzaam hobbelt de bal in ons doel. De scheidsrechter ziet er niks anders in dan een doelpunt. Zucht. 9 van de 10 scheidsrechters zou zo’n bal afkeuren. Alleen vanmiddag treffen wij die ene. Tis 2-3 en dat geeft PVC de energie om er in de slotfase nog een extra schepje op te gooien.
Inmiddels lukt er niet heel veel meer. Van beide kanten. Het is hard werken. Dat lukt ons vanmiddag gelukkig heel goed. Er is totaal geen rust, overleg om de bal gewoon rond te spelen. Of domweg af te schermen. Of door een overtreding uit te lokken wat tijd te winnen, zodat we kunnen hergroeperen. Nee, het is vrouwen en kinderen eerst. Maar het team houdt stand. We slepen de voorsprong door blessuretijd en geven de trainert het cadeau waar hij om had gevraagd: 3 punten!
Door prima andere uitslagen in deze speelronde staan we, als debutant, inmiddels stevig op de 3e plek. Maar de weg is nog lang. Met nog 10 wedstrijden te gaan is het vooral zaak hard te blijven werken. Op trainingen, in de sportschool en op zondag in het team. De belangrijkste maanden van het seizoen staan voor de deur. De maanden waarin de prijzen worden verdeeld. We hebben nog niks. Dus zullen van week tot week elkaar scherp moeten houden en te blijven groeien als geheel. En dan staan we er weer komende zondag als s.v. KDO op bezoek komt op sportpark Middenmeer.
team : Jules Vermeulen, Jan van Straaten, Freek van der Heide (C), Roan Mulder, Lukas Noppert, Diego van de Bunt Huigen, Max Swart, Mouaad Boudinar, Jannes Broekman, Jermaine Verwey, Jesse Coffeng, Gil Gilberto, Tobin Melis, Jens Avrap, Tom van Riessen en Mick van der Wijgerd
Onno Swart

Video-samenvatting van Mr Melis: