De kop van seizoen 22-23 is eraf

We beginnen op 0 punten. Nog 18 wedstrijden te gaan. Dit na drie gewonnen bekerpotjes. Hier was vanmiddag niks van terug te zien. Wat begonnen we slap? Wel creëren we direct een kans. Voor de tegenstander…….. Mick redt bij de verkeerde terugspeelbal in de 3”. Daarnaast traag baltempo. En verkeerde keuzes. Veel verkeerde keuzes. Toch staan we snel op voorsprong. Jesse komt door op links. Zet voor. Hard en laag. De keeper onderschept half. De afvallende bal is voor Gil. Dit buitenkansje betekent de 1-0.
Dan een fase waarin we kansen krijgen. Vrije trap gevaarlijk. Helaas. Max wurmt zich erlangs. Afronding niet goed. Diego. Kop zestien. Net naast. Met links. Schijnt knap te zijn? Max te passief. Mike bal middenveld. In spelen en kaats en hoppa. Maar helaas. Tuulk de beste stuurlui staan an de wal. Het verloop begint zich uit te tekenen. WV is veel beter maar te flegmatiek. Weinig dominant in gedrag. Niet assertief genoeg. De tegenstander begint al moe te worden. Het regent kansen. Maar goals, ho maar. De laatste pass is het probleem. Voetballen tegen jezelf als grootste tegenstander.
De 28”. Hoe dom kan je spelen en hoe slecht kan je coachen. Uit onzekerheid geven we de kans op de 1-1 op een presenteerblaadje. En die pakt VVA. We staan in plaats van op 3-0 voor ineens 1-1 gelijk. Zijn we wakker geschud? Nee, hoor. Het baltempo blijft veel te laag. En de passing onnauwkeurig. En de wil om te winnen. Ik zie het niet. Ondertussen zit Diego er goed tussen op het midden. Hij zet gelijk Jesse vrij voor de keeper. De afronding is helaas niet goed. Dan net voor rust. Weer een kans voor VVA/Spartaan. Wij spelen terug op de keeper terwijl de spits het al heeft gezien. Gelukkig is die al te moe en mist de opgelegde kans.
Rust 1-1.
Het grote ontregelen is begonnen bij VVA/Spartaan. Ze halen het tempo uit de wedstrijd. Wij gaan er in mee en worden in slaap gesust. Wat maken we het onszelf lastig. Verse krachten komen. Er verandert niks. Dan het moment van de 2e helft. de 64”. Nigel in een hoofdrol. Onze TGV op rechtsback. Altijd goede timing in de duels. Drie man kan ie hebben. Dan is ie de bal meestal kwijt. Vandaag niet. Vandaag maakt ie em af. En hoe. 2-1. De bevrijdende? De tegenstander was al na 45” klaar voor de sloop.
We krijgen kansen. Opgelegde. Maar het lukt vandaag gewoon niet. Collectief. Tuurlijk zijn er momenten dat er spelers een goede actie hebben. Maar over 90” is het gewoon matig. Slap. Weinig wil om de duels te winnen. Het gras op te vreten. Spannend is het wel. Want wij blijven kansen weggeven. Met een sliding onderbreekt Mouaad een aanval van de tegenstander. De discussie is er binnen of er buiten? Gelukkig legt de scheids hem er buiten. Of was het er binnen? Volgens mij wel. Gelukkig geen VAR in de 4e klasse. We ontsnappen.
We halen het einde met een 2-1 voorsprong. Drie punten blijven bij WV. Maar wat was het matig. Wel spannend. Veel te. M’n hartslag was veel te hoog. Tot het einde. Das niet goed voor ouwe mannen zoals ik. Dus jongens kijk kritisch in de spiegel. Ga de discussie aan met jezelf. Accepteer als je wordt gecoacht. We kunnen zoveel beter want de comedy kapers van vanmiddag waren niet om aan te gluren. Zelfs de moeders die meestal iets milder zijn naar hun kroost waren er klaar mee.

Onno Swart