De eerste 3 punten zijn binnen

De 2e speelronde staat op het program. Het Utrechtse PVC komt op bezoek. Ze wonnen vorige week thuis overtuigend met 4-2 van Roda ’46. En wij? Ja wij verloren van TABA met 2-1. Iets met slap een wedstrijd beginnen en slordig zijn. Kortom we moeten aan de bak. De mouwen opstropen.
De aanloop naar deze wedstrijd was alles behalve soepel. Na vorige week een bijna volledig fitte groep te hebben, vielen ze deze week met bosjes om. Zodanig dat er zowaar moest worden gepuzzeld. Nou is dat op zich een leuke bezigheid maar niet om een opstelling in elkaar te zetten. Maar enfin. Op zondag blijkt dan toch dat een ruime selectie handig is. Al bedanken we Brian Duijster en Yasin Koprulu voor hun aanwezigheid vanmiddag. Top mannen!
In de voorbespreking gaat het over; tussen de linies, elkaar op het juiste moment coachen, kantelen, pass-lijnen eruit halen en werken voor het team. En vooral dat we scherp moeten zijn vanaf minuut 1. Want dat is een beetje een dingetje. We schrikken meestal wakker doordat de tegenstander ons overdondert met veel energie en gezonde agressie. Wij staan dan nog zeg maar bloemetje te plukken. Of onze haartjes netjes te maken. Maar ze waren gewaarschuwd. En dan telt een mens voor twee luidt het gezegde. En dat zou blijken.
Tsja. Hoe zal ik dat eens duiden. PVC nam de aftrap. Nadat scheidsrechter Mithat Yücel de wedstrijd in gang had gefloten. Ik zat nog niet eens. En toen stroomde de ketchup al. Bij onze spits Jens Avrap. Eindelijk na weken schudden. Weken waarin ie onbedaarlijk hard werkte voor de ploeg. Gaten trok voor z’n medespelers. De bal afschermde als dat moest. In de afronding wilde het nog niet lukken. Nou vandaag dan wel. En wel in de allereerste minuut van de wedstrijd. Hij snoepte de bal af van de laatste man en kreeg een vrije doortocht. Hij verschalkte de keeper en daar was dan het moment.
De ketchup kwam eruit. Uit de fles. Want scoren voor een spits is net als een fles ketchup aldus Ruud van Nistelrooy. Soms doe je ontzettend je best maar komt er niks uit. En op een ander moment komt het opeens haast vanzelf. Met 235 competitiedoelpunten voor FC Den Bosch, SC Heerenveen, PSV, Manchester United, Real Madrid en Hamburger SV weet Van Nistelrooy waarover hij praat. Dus na 1” stonden we op 1-0. Een luxe die we niet echt gewend zijn.
Helaas moet Jens Avrap na 23” de wedstrijd geblesseerd verlaten. Bij het in de bal komen besluit z’n tegenstander een tackle in te zetten. Terwijl Jens de bal controleert wordt z’n standbeen vol geraakt. Een klassieker. De scheids die fluit wel. Maar een gele kaart nee. Terwijl die toch minimaal wel op z’n plaats was. Hij probeert het nog even maar kon echt niet verder. Zonde. Net nu de ketchup begon te stromen. Waarom beschermd een scheids de aanvallers niet wat meer zou je zeggen? Maar goed Gil Gilberto is zijn vervanger.
Na de goal speelde we het eerste half uur geconcentreerd. Vrij. En combineren. Het druk zetten lukt niet altijd maar de intenties zijn goed. We creëren kansen. Tom van Riessen valt op. Zijn passing was strak en hij verplaatste het spel goed. We vergeten onszelf alleen te belonen met een 3-0 voorsprong. Jermaine opent met een machtige schijnbeweging de laatste linie. Een vrije doortocht naar de goal is het resultaat. In plaats van door te lopen besluit ie te schieten. Zo hard als mogelijk. De bal gaat over. Volgende keer iets zachter en geplaatst op goal? Asjeblieft. Elke goal telt evenveel. Een bal in de kruising jagen prachtig, maar telt niks meer dan dat puntertje in de hoek. Richting de rust vloeit het overleg weg uit de ploeg. Onrust komt ervoor terug.
Het kondigt zich al aan in de 31” Wij hebben de bal. Proberen op te bouwen van achteruit. We verliezen hem. En in ene is daar hun buitenspeler. Een stuiterende bal. Op maat. Hij neemt em vol op z’n pantoffel. Van rechts net buiten de zestien. Gelukkig is onze doelman Mick van der Wijgerd scherp. Met een katachtige duik tikt ie de bal weg. Ook de rebound maakt ie onschadelijk. We halen opgelucht adem.
Waarom die onrust? Altijd dat druistige. In ene zijn we ’t kwijt. Niemand is dan in staat om de ploeg te vermannen. Even rustig rondspelen. Niet de bal blind spelen. Temporiseren. Even zuinig zijn. Spelend in de organisatie. Makkelijke oplossingen. Laat de tegenstander maar lopen. Om dan te versnellen als de vrije man gevonden is. Maar nee. En dan is voetbal keihard. Want we gaan rusten met 1-1. In notabene de blessuretijd van de 1e helft. Een voorzet. Niks moeilijks aan. Gebrek aan communicatie. Coaching! En het misverstand bij ons promoveert de voorzet tot doelpunt. Te knullig. Te bizar voor woorden.
In de rust zal het hebben gedonderd. Ik kan er niks over zeggen. Ik ga even niet naar de kleedkamer. Genoeg meningen zal ik maar zeggen. Ik begeef me onder het publiek. De complimenten ontvangen die er zijn. Maar ook de zorgelijke blikken van het laatste gedeelte van de 1e helft. Dan de 2e helft. Een ongewijzigd WV. De trainert heeft de koppies weer afgesteld. De instructies zijn aangekomen.
We komen goed de kleedkamer uit. Pakken de controle. PVC heeft het lastig. Begint fysiek de wedstrijd te verliezen. Wij wisselen goede momenten af met knullige acties. Verkeerde oplossingen. Hoofd naar beneden en draven. Of terugdraaien de drukte in. Hoezo? Verplaats dat spel eens. Lukas schiet in de 56” van kop zestien bijna de bal binnen met z’n linker. De keeper kan met moeite z’n inzet keren. Het spel speelt zich vooral af op het middenveld. Nog steeds is daar die 1-1 stand.
60” We wisselen. Yasin Koprulu komt voor Jermaine Verwey. Hoe gaan we die drie punten in Amsterdam houden? Nou gewoon door te scoren en wel in de 77”. Corner WV. De korte variant. Diego van de Bunt zet hem voor vanaf rechts. De bal komt ver voorbij de 2e paal waar Max Swart de bal aanneemt met gezicht richting goal. Z’n directe tegenstander voor z’n neus. In plaats door te stappen gaat deze met z’n handen op z’n rug staan. Dus Max kapt naar binnen om verwoestend uit te halen met rechts. De 2-1 is daar.
Trainert Joram Melis wisselt gelijk. Drie verse krachten komen; Jannes Broekman, Milan Bieshaar en Mouaad Boudinar. Roan Rijkers, Diego van de Bunt en Lukas Noppert mogen gaan zitten. In de laatste 13 minuten werken we hard. Is het beste er wel af bij zowel PVC als WV-HEDW. PVC probeert nog iets van druk te ontwikkelen. Maar verder dan een paar speldenprikken komen ze niet. Na ruim 7” blessuretijd fluit de scheidsrechter voor het einde. Opluchting alom. De eerste punten zijn binnen. Dat smaakt naar meer.
En dat kan komende week uit in De Kwakel tegen KDO. Zij wonnen hun 1e wedstrijd simpel met 4-1 van APWC om gisteren met 3-2 te verliezen bij Roda ’46. We spelen al om 14:00u.
Tot slot. We pakken vanmiddag weer 2 gele kaarten. Waarvoor? Ruw spel of een harde overtreding. Nee, hoor. Wij, als team van ideale schoonzonen, pakken alleen kaarten door te praten. Coachen, ho maar. Ja, achteraf. Om je eigen gelijk te halen. Maar praten kunnen we als de beste. Om ons eigen gelijk te halen! En weet je. Een scheidsrechter zal nooit naar je luisteren dus zonde van je energie. Het kost je alleen je eigen concentratie. Je lult jezelf gewoon zelf uit de wedstrijd. Hou daarmee op!
Team; Mick van de Wijgerd, Roan Rijkers (Milan Bieshaar), Freek van der Heide, Adrian Hensel, Lukas Noppert (Mouaad Boudinar), Tom van Riessen, Max Swart, Diego van de Bunt (Jannes Broekman), Jens Avrap (Gil Gilberto), Jesse Coffeng. Niet ingezet; Brian Duijster
Onno Swart

De hoogtepunten in beeld: